X
تبلیغات
しѺ√e دل زخـــــــــــمــــــــــــیしѺ√e

しѺ√e دل زخـــــــــــمــــــــــــیしѺ√e

زانو نمی زنم...حتی اگر سقف آسمان ،کوتاه تر از قد من باشد!!!

چه قدر فاصله اینجاست بین آدمها

چه قدر عاطفه تنهاست بین آدمها

کسی به حال شقایق دلش نمی سوزد

و او هنوز شکوفاست بین آدمها

کسی به نیت دل ها دعا نمی خواند

غروب زمزمه پیداست بین آدمها

چه می شود همه از جنس آسمان باشیم

طلوع عشق چه زیباست بین آدمها

تمام پنجره ها بی قرار بارانند

چه قدر خشکی و صحراست بین آدمها

به خاطر تو سرودم چرا که تنها تو

دلت به وسعت دریاست بین آدمها
 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم فروردین 1391ساعت 18:34  توسط حسین کرمی  | 

وقتی که...

وقتي که گريه کرديم گفتن بچه است

 وقتي که خنديديم گفتن ديونه است

وقتي که جدي بوديم گفتن مغروره

وقتي که شوخي کرديم گفتن سنگين باش

وقتي که حرف زديم گفتن پر حرفه

وقتي که ساکت شديم گفتن عاشقه

حالا ام که عاشقيم مي گن گناه

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم فروردین 1391ساعت 18:33  توسط حسین کرمی  | 

هرچندتنهایی رادوست ندارم،امادوست دارم درقلب توتنهای تنهاباشم!

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم فروردین 1391ساعت 18:33  توسط حسین کرمی  | 

روزگار غریبیست....

روزگار غریبیست!

دهقان فداکار پیر شده.چوپان دروغگو عزیز شده.شنگول و منگول گرگ شدن.کوکب


خانم حوصله مهمون نداره.کبری تصمیم گرفته دماغشو عمل کنه.زاغ و روباه


دستشون تو یه کاسس.حسنک گوسفنداشو ول کرده رفته تو یه شرکت ابدارچی


شده.ارش کمانگیر معتاد شده.رستم اسبشو فروخته و موتور خریده با اسفندیار

میرن کیف قاپی.

واقعا چه بر سر مااومده؟!!!!!

براي نمايش بزرگترين اندازه كليك كنيد

براي نمايش بزرگترين اندازه كليك كنيد

براي نمايش بزرگترين اندازه كليك كنيد

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم فروردین 1391ساعت 18:33  توسط حسین کرمی  | 

منتظران بهار ! بوي شكفتن رسيد مژه به گلها بريد ، يار به گلشن رسيد ...

 

بوی باران ،

               بوی سبزه ،

                              بوی خاک ،


شاخه‌ های شسته ،

                           باران خورده ،

                                             پاک


آسمان آبی و ابر سپيد
                     

                              برگهای سبز بيد

                                                   عطر نرگس ،

                                                                   رقص باد


نغمه شـــوق پرستوهای شاد
                                    

                   خلوت گرم کبوترهای مســـت 

                                            نرم نرمک می رسد اينک بهـــ ... ـار !

خوش به حال روزگــ ... ـار


    خوش به حال چشمه ‌ها و دشتها

                 خوش به حال دانه ‌ها و سبزه‌ ها


                                خوش به حال غنچه‌ های نيمه ‌باز

                                         خوش به حال دختر ميخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبريز از شراب
 

خوش به حال آفتاب

ای دلم گرچه در اين روزگار

              جامه رنگين نمی‌ پوشی به کام

                           باده رنگين نمی ‌بينی به جام

                                         نقل و سبزه در ميان سفره نيست

                                                  جامت از آن می که می ‌بايد تهی است

ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم

                      ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

                                   ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار

                                                   گر نکوبی شيشه غم را به سنگ

                                   هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1390ساعت 16:41  توسط حسین کرمی  | 

جوانی


قفس

 
 
بال و پر ریخته مرغم به قفس

 

 

بــال و پـر ریخته مرغم به قفس

 

 تـــــا گشایم پــــــر و بـــــــــال

 

پــــــــر پـــروازم نــــــــــــــیست

 

تا بگویم که در این تنگ قفــــــس

 

چه به مرغـــــــان چمن می گذرد

 

رخـــــــــصت آوازم نــــــــــــیست

 

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 10:26  توسط حسین کرمی  | 

خرم آن روزکزاین منزل ویران بروم

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 10:25  توسط حسین کرمی  | 

عجب محافظی

خیالت راحت باشه دیدنداره


ا  اگراززندگی یکنواخت خودخسته شده اید و به دنبال هیجانید یکباربرای همیشه باماتجربه کنید



+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام بهمن 1390ساعت 10:16  توسط حسین کرمی  | 

وقتي نرگس مرد گلهاي باغ همه ماتم گرفته و از جويبار خواهش كردند

 براي گريستن به آنها چند قطره آب قرض دهد. جويبار آهي كشيد

 وگفت: بدرجه اي نر گس را دوست ميداشتم كه اگر تمام آبهاي من به

 اشك مبدل شود و آنها را بر مرگ نرگس بريزم باز كم است.                              

 گلها گفتند راست ميگويي چگونه ممكن بود با آنهمه زيبايي ، نرگس را

 دوست نداشت.جويبار پرسيد مگر نرگس زيبا بود ؟ گلها گفتند: تويي

 كه نرگس غالبا خم ميشد وصورت زيباي خود را در آبهاي شفاف تو

 تماشا ميكرد بايد بهتر از هر كس بداني كه نرگس زيبا بود. جويبار

 گفت :من نرگس رابراي اين دوست داشتم كه وقتي خم ميشد و به من

 نگاه ميكرد ميتوانستم زيبايي خود را در چشمان او تماشا كنم.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1390ساعت 19:6  توسط حسین کرمی  | 

رفتن

خدایا عاشقم کردو کنار من نمیمونه

داره دل میکنه میره میگه دیگه پشیمونه

خدایا عاشقم کردو حالا از بودنم سیره

دل بی رحم اون حالا یه جای دیگه ای گیره

خودش با من نمیمونه میگه قسمتمون اینه

میذاره گردن تقدیر گناهش رو نمیبینه....

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن 1390ساعت 16:45  توسط حسین کرمی  | 

رفيق هم رفيق هاي قديم!

رفيق هم رفيق هاي قديم

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم بهمن 1390ساعت 10:53  توسط حسین کرمی  | 

بزن بارون که دلگیرم دارم این گوشه میمیرم

بزن بارون که دلگیرم دیگه آروم نمی گیرم

حالا که خسته و تنهام حالا که اون دیگه رفته

می فهمم تازه این درد و چقدر تنها شدن سخته

بزن بارون که عشق اون هنوز تو نفسام

دلیل عشق پاک من بلور سرد اشکام

ببار شاید که بر گرده تو قلبی که پر از درده

ببین از وقتی اون رفته چقدر دستای من سرده

بزن بارون.......




من همونم



من همونم که همیشه غم و غصم بی شماره

اونی که تنهاترینه حتی سایه ام نداره

این منم که خوبیاشو کسی هرگز نشناخته

اونکه در راه رفاقت همه هستیشو باخته


هر رفیقه راهی با من دو سه روزی همسفر بود

انتهای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود


هر کی با زمزمه عشق،دو سه روزی عاشقم شد

عشق اون باعث زجره همه دقایقم شد


اونکه عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید

همه هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید


چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت


وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم بهمن 1390ساعت 17:53  توسط حسین کرمی  | 

گل رز سرخ: عشق بی ریا ، زیبایی ، شجاعت ، احترام تبریک ،
دوستت دارم
گل رز سفید : پاکی ، معصومیت ، راز ، سکوت ، فروتنی ، احترام ، عشق من به تو عمیق و خالصانه است.
گل رز صورتی : قدردانی ، وقار ، ستایش ، همدلی ، لطافت ، شادکامی ، باور کن تو خیلی دوست داشتنی هستی
گل رز زرد : شادمانی ، رفاقت ، شوق ، حسادت ، آغاز دوباره ، فراموش نکن ��" معذرت می خواهم
گل رز بنفش : عشق در نگاه اول
گل رز نارنجی : اشتیاق ، شیفتگی ، آرزو
غنچه گل رز : نماد پاکی و زیبایی ، جوانی ، عشق نو پا
یک شاخه گل رز : سادگی ، سپاسگذاری ، عشق تازه
یک شاخه گل رز سرخ : دوستت دارم
گل رز سفید عروس : عشق مبارک و فرخنده
گل رز سیاه : مرگ
ترکیبی از گل رز سفید و سرخ : سازش ، اتحاد
گل رز کاملاً شکفته : من متعهد به تو هستم ، هنوز دوستت دارم
دسته گل رز کوچک : من به یاد تو هستم
دسته گل رز : قدردانی
گل داوودی : حقیقت ، تو دوست فوق العاده من هستی
گل نیلوفر آبی : حقیقت
گل نرگس : غرور ، خودبینی
گل بنفشه : اندیشه ناگفته ، سفر ، سفر بخیر ، پاکدامنی ، فروتنی
گل سوسن سفید : دوشیزگی ، پاکی
گل اقاقیا : عشق پاک ، عشق پنهانی
گل کاملیا صورتی : در آرزوی تو هستم
گل کاملیا قرمز : عشق تو همچون آتشی در قلب من است
گل کاملیا سفید : تو در خور پرستش هستی.
گل میخک : شیفتگی ، عشق زن ، ستایش ، بله
گل قاصدک : وفاداری ، خوشبختی ، صداقت ، پیام آور عشق ، فراموشم نکن : خاطرات گذشته ، عشق ناب
گل نسترن : آرزو ، همدلی ، دوستم داشته باش
گل لاله : عاشق تمام عیار ، باور کن
گل نرگس زرد : احترام ، جوانمردی ، تا زمانی که تو در کنار من هستی خورشید بر من خواهد تابید
گل پامچال : بدون تو قادر به زندگی کردن نیستم
گل اطلسی : شرم ، ازدواج فرخنده
گل یاسمن : شادی ، شیرینی ، دلپذیری وقار
گل رزماری : یادآوری ، خاطرات ، یادگاری
گل آلاله : پروت ، زرق و برق
گل آفتابگردان : ستایش ، غرور ، پرستش
گل مریم : لذت
گل زنبق : اندوه ، تأسف
گل گلایل : صداقت ، به من فرصت بده

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم بهمن 1390ساعت 9:50  توسط حسین کرمی  | 

به این  چی میگین ؟

 

فقط فرهنگ و حال کن

دستشویی عمومی وسط شهر ...

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم بهمن 1390ساعت 10:13  توسط حسین کرمی  | 

♥♥اینــــــــــــــم عکس خـــــــــــــودم♥♥



 
عشق، تصمیم قشنگی ست

بیـا عـاشق شـو

نه اگر قلب تو سنگی ست


بیـا عـاشق شوق پرواز تو رنگی ست


آسمان زیر پروبال نگاهت آبی ست


بیـا عـاشق شـو


ناگهان حادثه ی عشق، خطر کن، بشتاب

خوب من، این چه درنگی ست

بیـا عـاشق شـو



با دل موش، محال است که عاشق گردی

عشق، تصمیم پلنگی ست


بیـا عـاشق شـو


تیز هوشان جهان، بر سر کار عشقند

عشق، رندی است، زرنگی ست


بیـا عـاشق شـو

کاش در محضر دل بودی و میدیدی تو

بر سر عشق، چه جنگی ست!


بیـا عـاشق شـو

مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز

صورت آینه زنگی ست،


بیـا عـاشق شـو

می رسی با قدم عشق به منزل، آری...

عشق، رهوار خدنگی ست،


بیـا عـاشق شـو

باز گفتی تو که فردا!!! به خدا فردا نیست

زندگی، فرصت تنگی ست،


بیـا عـاشق شـو

کار خیر است، تأمل به خدا جایز نیست!

عشق، تصمیم قشنگی ست


بیـا عـاشق شـو




+ نوشته شده در  شنبه هفدهم دی 1390ساعت 22:13  توسط حسین کرمی  | 

ای صبا با تو چـه گفتنــد که خامـــوش شـــدی

چه شرابی به تو دادند که مــــدهـــوش شـــدی

تــو که آتشــــکده عشــــق و محـبـــت بـــــودی

چـــه بلا رفت که خاکستـــــر خامـوش شـــــدی

به چـه دستــی زدی آن سـاز شبانــــــگاهی را

که خود از رقت آن بی خود وبی هوش شــــدی

 

   بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com                            

خیــام اگر ز  باده  مستـی  خوش  بــاش

با ماه رخـــی اگر نشســـتی خوش بــاش

چون عاقبت کار جهان نیـستــــــی اســت

انگار که نیستی چو هستـــی خوش باش

                                         

آن که مست آمـدودستی به دل مازد ورفــت  

در"ایـن خانه ندانم به چه سـودا زد ورفــت

خواســـت تنـــهایی مــا را به رخ ما بـکشـد

 تنـه ای بر"در" ایــن خانـه تنـها زد ورفـت

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم دی 1390ساعت 19:52  توسط حسین کرمی  | 

 

عشق کدوم غریبه یهو به جونت افتاد

چی شد که خیلی ساده عشقمو بردی از یاد

قلبمو بی تفاوت له کردی زیر پاهات

گول نگاتو خوردم یا که فریب حرفات

آهای خبر نداری دلم داره میمیره

همدم بی کسی ها تو بی کسی اسیره

بهش بگین هنوزم جاش خالیه تو خونه

بگین هنوز داد میزنم برگرد دردت به جونم

رفتی از اینجا اما بدون نرفتی از یاد

ندیدی وقتی رفتی واست کی دست تکون داد

هر کی منو میبینه فکر میکنه دیوونم

دیوونه تو هستم درد وبلات به جونم

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 9:45  توسط حسین کرمی  | 

 

كاش ميشد بوسه بارانت كنم

 

جان عاشق را به قربانت كنم

 

اي كه دور از من و در قلب مني

 

با وفا باش كه دنياي مني

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 9:45  توسط حسین کرمی  | 

سوختن در کنار یک خورشید تابان،

 


بهتر از یخ بستن در زمستان تنهاست....

 

 

پس بگذار در کنار تو باشم،دیگر هیچ چیز مهم نیست.!!

 



+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 9:44  توسط حسین کرمی  | 

خدايا........

خدايا.......

تو با آن بزرگی .......

در آن آسمانها .........

چنين آرزويی به اين کوچکی را .........

توانی بر آورد آيا ؟  ؟   ؟    ؟     ؟      ؟       ؟

 

از تولد تا مرگ

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 9:43  توسط حسین کرمی  | 

دلتنگی

 

کی می دونه چهقدر دلم واست تنگه

             کی میدونه چقدر دوست دارم اخه چرا میخوای تنهام بزاری

مگه دوسم نداری؟ دوست دارم عاشقتم  


+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 9:43  توسط حسین کرمی  | 

باران...

دلم

 بغل شعر میخواهد

یک مشت آغوش آبی آستانت

باران ببارد

لبخند بزنی

نفس بکشم

زیر چتر تو.....

 

.

دوستت دارم...

هر غروب در افق پدیدار می‌شوی

در دورترین فاصله‌ها

آنجا که آسمان و زمین به هم می‌رسند،

من نامت را فریاد می‌زنم

و آهسته می‌گویم: “دوستت دارم"

اما واژه هایم در هیاهو گم می‌شود

و صدایم به تو نمی‌رسد

نگاهت می‌کنم

می‌خواهم چشمانم به تو بگویند “دوستت دارم

اما نگاهم در غبار گم می‌شود

و هرگز به تو نمی‌رسد...

 071ccywy28g0p6enpoh.jpg

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 9:42  توسط حسین کرمی  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم آذر 1390ساعت 7:2  توسط حسین کرمی  | 

ای‌ که‌ می‌پرسی‌ نشان‌ عشق‌ چیست‌



1


 

ای‌ که‌ می‌پرسی‌ نشان‌ عشق‌ چیست‌
عشق‌ چیزی‌ جز ظهور مهر نیست‌
عشق یعنی مهر بی‌چون و چرا
عشق یعنی کوشش بی‌ادعا
عشق یعنی عاشق بی‌زحمتی
عشق یعنی بوسه بی‌شهوتی
عشق یعنی دشت گل کاری شده
در کویری چشمه‌ای جاری شده
یک شقایق در میان دشت خار
باور امکان با یک گل بهار
عشق یعنی ترش را شیرین کنی
عشق یعنی نیش را نوشین کنی
عشق یعنی این که انگوری کنی
عشق یعنی این که زنبوری کنی
عشق یعنی مهربانی در عمل
خلق کیفیت به کندوی عسل
عشق یعنی گل به جای خار باش
پل به جای این همه دیوار باش
عشق یعنی یک نگاه آشنا
دیدن  افتادگان  زیر  پا
عشق یعنی تنگ بی ماهی شده
عشق یعنی ، ماهی راهی شده
عشق یعنی مرغ‌های خوش نفس
بردن آنها به بیرون از قفس
عشق یعنی جنگل دور از تبر
دوری سرسبزی از خوف و خطر
عشق یعنی از بدی ها اجتناب
بردن پروانه از لای کتاب
در میان این همه غوغا و شر
عشق یعنی کاهش رنج بشر
ای توانا ، ناتوان عشق باش
پهلوانا ، پهلوان عشق باش
عشق یعنی تشنه‌ای خود نیز اگر
واگذاری آب را بر تشنه تر
عشق یعنی ساقی کوثر شدن
بی پر و بی پیکر و بی سر شدن
نیمه شب سرمست از جام سروش
در به در انبان خرما روی دوش
عشق یعنی مشکلی آسان کنی
دردی از درمانده‌ای درمان کنی
عشق یعنی خویشتن را نان کنی
مهربانی را چنین ارزان کنی
عشق یعنی نان ده و از دین مپرس      
در مقام بخشش از آیین مپرس
هرکسی او را خدایش جان دهد
آدمی باید که او را نان دهد
عشق یعنی عارف بی خرقه ای
عشق یعنی بنده ی بی فرقه ای
عشق یعنی آنچنان در نیستی
تا که معشوقت نداند کیستی
عشق یعنی جسم روحانی شده
قلب خورشیدی نورانی شده
عشق یعنی ذهن زیباآفرین
آسمانی کردن روی زمین
هر که با عشق آشنا شد مست شد
وارد یک راه بی بن بست شد
هرکجا عشق آید و ساکن شود
هرچه ناممکن بود ممکن شود
درجهان هر کارخوب و ماندنی است
رد پای عشق در او دیدنی است
سالک آری عشق رمزی در دل است
شرح و وصف عشق کاری مشکل است
عشق یعنی شور هستی در کلام
عشق یعنی شعر، مستی؛ والسلام

"زنده یاد مجتبی کاشانی"

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم آذر 1390ساعت 7:1  توسط حسین کرمی  | 

رفیق نیمه را من!

 

زمانیست که سخت می شود آن را تحمل کرد

لحظه های نفرین شده ای که آسمان آبیش گرفته است

ابرهای سردو سیاه،

کلاغ های شوم بدخبر حوالی ذهنم پرسه می زنند

به گمانم دیگرثانیه های لعنتی اشک های نومیدی فرا رسیده است

وشرورانه مرا به خلوتی که تنها خود آن را می فهمم خواهد برد

دیگر می روم

رفیق نیمه راه من،

آشنایی که  دیگر باید در لباس بیگانه ببینمت

سپردمت به خدا

برو

دستانت را به خداوند بده

تا دلم گرم باشد که اگر رفتی و دستانم را به باد سپردی،

دستانی را خواهی فشرد،

            که می دانم خوشبختی را به تو هدیه می کنند

                                              چیزی که تو می پنداشتی من نمی توانم به تو هدیه کنم

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم آذر 1390ساعت 11:9  توسط حسین کرمی  | 

باران

 
 
 
هنوز هم وقتی باران می آید

تنم را به قطرات باران می سپارم

می گویند باران رساناست
 
شاید دستهای من را هم به دستهای تو برساند

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم آذر 1390ساعت 11:8  توسط حسین کرمی  | 

حرف دل

به سلامتیه كسي كه نميشناسد مرا
اما نوشته هامو ميخونه

تا از درونم با خبر بشه
و بهم بفهمونه كه تنها نيستيم
 
 
 
 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم آذر 1390ساعت 11:8  توسط حسین کرمی  | 

خسته ام

از این مجسمه بودن های کلاس های نامفهوم

گیج و مبهوت

استاد چه می گوید؟

ماتریس؟

چه کلمه عجیبی!

احساس می کنم یکبار در عمرم آن را شنیده ام

ماتریس یا پاتریس ؟

حالا هرچی هست به من چه...

چه فرقی به حال ما می کند؟

از جمع و تفریق چه خیری دیدیم که مشتاق خیر ماتریس باشیم؟

مگر غیر از این است؟

همین جمع و تفریق بود که ما را چنان مشغول کرده که

همچون کبک سر در برف کرده و تنها به جمع ها می اندیشیم

بدون این که بدانیم چه تفریق های نابی که دارد دست مان می پرد

آخر جمع و تفریق چه گلی به سر ما زده که ماتریس...؟

کله مان را در کتاب کردیم و جمع و تفریق ها را چه حریصانه مساوی می کنیم

باز هم  به معرفت جمع

قربان جمع بروم که

من+تو را =ما می کند

من با تفریق میانه خوبی ندارم

همیشه جوابهایم اشتباه است

هیچگاه تفریق را یاد نگرفتم 

اصلا مغزم برای مساوی کردن تفریق نمی کشد

هیچگاه برای ماـ من را نتوانستم پیدا کنم

تحلیل من این است

ما ـ تو می شود صفر

بدون تو دیگر منی نمی ماند

سالهاست که از گفتن این جواب چه خط کش ها که از این جلادان نخورده ام

        اما...

           هنوز می گویم...

                                       ما با تفریق میانه ای نداریم...

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم آذر 1390ساعت 11:7  توسط حسین کرمی  |